Practica la LECTURA DE NOTAS

Screenshots

Practica la LECTURA DE NOTAS
Práctica, juego, reto y oído de LAS NOTAS
¿Sabes todas LAS NOTAS?

UNIDADE 2 6º

O ACORDE

Un acorde, na súa forma máis básica, é un conxunto de notas ordenadas por terceiras que sonan ao memo tempo.

Se o acorde está formado por tres notas chámase tríada. 

A nota máis importante do acorde é a primeira e chámase nota fundamental. Esta fundamental dá o nome ao acorde: un acorde de Re maior constrúese a partir da nota Re como fundamental.

Logo, ao superpoñer unha terceira sobre esta fundamental, obtemos a terceira do acorde. E ao superpoñer unha terceira sobre a terceira, obtemos a quinta. Así, un acorde básico ten fundamental, terceira e quinta.

No caso do acorde de Do temos: Do como fundamental, Mi como terceira (conto do – re – mi) e Sol como quinta (conto do – re – mi – fa – sol).

Acordes maiores e acordes menores

Ambos teñen unha quinta xusta. A diferencia é que o acorde maior contén unha terceira maior, mentres que o acorde menor contén unha terceira menor a partir da fundamental.

Acorde maior: fundamental+terceira maior+ quinta xusta (1 – 3 – 5).

Acorde menor: fundamental, terceira menor e quinta xusta (1 – ♭3 – 5).



O nome que recibe cada nota do acorde e as súas funcións son:

Do = Fundamental. É a nota base do acorde.

Mi = Terceira. Define se o acorde é maior ou menor.

Sol = Quinta. Dá estabilidade e contundencia ao son.

Unha imaxe clara de como se constrúe a harmonía desde a base é:



Un acorde como mínimo ten que estar formado por tres notas superpostas. Pero tamén pode haber acordes de máis notas. Se engadimos unha nota máis, teremos un acorde de sétima, se agregamos añinda outra máis, teremos un acorde de novena.
A sétima engade tensión sonora ao acorde. Sona como máis vivo e pode ser maior ou menor.
A novena engade expansión ao son. Dálle brillo e amplitude, facendo que o son sexa máis envolvente.
Vemos entón que un sinxelo engadido de notas pode cambiar completamente a emoción que transmite un acorde.





Película Letra Orquestra

LECTURAS RÍTMICAS CON BAQUETAS

Compás binario, ternario e cuaternario

UNIDADE 2 5º

CANTAMOS:



 


O TEMPO

UNIDADE 2 4º

TOCAMOS:


O TEMPO


O CARÁCTER


A DINÁMICA




REPASO LECTURA DE NOTAS
Tempo, carácter e dinámica.

UNIDADE 2 3º

FIGURAS E SILENCIOS. EQUIVALENCIAS.



A CORCHEA E O SEU SILENCIO

A figura de corchea dura medio tempo e indicámolo así: 1/2. Para conseguir formar un tempo precisamos de dúas corcheas (1/2+1/2=1).


Este é o silencio de corchea. Como os silencios duran o mesmo que a súa figura e a corchea dura medio tempo, o silencio de corchea dura tamén medio tempo. Para formar un tempo precisamos de dous silencios de corchea. Pero tamén podemos combinar medio tempo dunha corchea e medio tempo dun silencio de corchea para formar a duración dun tempo.



COMPASES DE 2, 3 E 4 TEMPOS

(dous por catro, tres por catro e catro por catro).

 



OS SIGNOS DE REPETICIÓN

Empregamos signos de repetición para simplificar a escrita musical e non ter que escribir dúas veces os mesmos compases. O seguinte signo de repetición chámase dobre barra con dous puntos. Pode aparecer dúas veces ou só unha vez. Cando aparece dúas veces indica que os compases que están dentro das dobres barras con dous puntos se repiten. Cando aparece unha soa vez debemos cantar ou tocar toda a música de novo.




A TESITURA

A tesitura é o conxunto de notas que unha persoa pode cantar ou que un instrumento pode tocar. Dependendo das cordas vocais que cada persoa ten e do tamaño de cada instrumento, poderá ter unha tesitura máis grande ou máis pequena. Por exemplo, o xilófono ten unha tesitura pequena, o clarinete ten unha tesitura media e o piano ten unha tesitura grande.
Escoita a tesitura do xilófono, a tesitura do clarinete e a tesitura do piano:

 

A que outro instrumento pensas que pertence esta tesitura?.


Escoita a voz coa tesitura máis grave que se coñece.

    


 FRERE JACQUES - canción popular francesa


CANTAMOS:                  TOCAMOS:

  

UNIDADE 2 2º

TOCAMOS INSTRUMENTOS DE LÁMINAS