O son é a materia prima da música.
O son é a sensación auditiva que percibe o noso oído cando un corpo sonoro en movemento produce unha vibración que se transmite a través do aire ata chegar ao noso oído.
O son pódese propagar por varios medios: o aire, a auga e os medios sólidos.
O aire é o medio máis lento polo que se transmite o son. Pola auga e por medios máis sólidos como o aceiro, o son transmítese moito máis axiña.
Nós escoitamos os sons e a música a través do aire, xa que as ondas sonoras van desde o corpo sonoro ata o noso oído.
AS CALIDADES DO SON
O OÍDO INTERNO NON SÓ CONTROLA A AUDICIÓN, TAMÉN É CLAVE NO EQUILIBRIO E NA ORIENTACIÓN ESPACIAL.O oído interno é unha estrutura diminuta pero extraordinaria que cumpre unha dobre función vital. Por unha banda, alberga a cóclea, o órgano encargado de transformar as ondas sonoras en impulsos eléctricos que o cerebro interpreta como sons. Pero ademais, o oído interno é o centro de noso sistema vestibular, responsable do equilibrio e da orientación espacial.O sistema vestibular está formado por tres canles semicirculares e dúas estruturas chamadas sáculo e utrículo, todas cheas de líquido e cubertas por células sensoriais extremadamente sensibles. Cada vez que movemos a cabeza ou cambiamos de posición, o líquido desprázase e estimula estas células, enviando sinais ao cerebro sobre a dirección e a velocidade do movimento. Deste xeito, o oído interno permite que saibamos se estamos de pé, acostados, xirando ou inclinados, e axusta os músculos do corpo para manternos en equilibrio.Cando o sistema vestibular se altera por infeccións, lesións ou enfermidades como a vertixe posicional benigna, aparecen síntomas como mareos, perda de equilibrio, inestabilidade ao camiñar ou a sensación de que todo xira arredor. Isto demostra o estreitamente ligada que está esta función á nosa vida cotiá: non poderiamos dar un paso seguro, correr ou incluso manternos erguidos sen a información constante que o oído interno transmite ao cerebro.Así, este pequeno órgano lémbranos que escoitar o mundo non é a súa única tarefa. Tamén nos permite ubicarnos no espazo e manter a estabilidade, integrando a audición co sentido do equilibrio. Cada vez que damos un paso sen caer, que xiramos a cabeza para mirar algo ou que permanecemos de pé nun medio de transporte en movemento, estamos comprobando que o oído interno é moito máis que un receptor de sons: é o gardián silencioso da nosa orientación no mundo.
Conexión nariz-oído
A CONTAMINACIÓN ACÚSTICA
0 db.
É o umbral de audición, silencio.
De 0 a 10 dB (5 decibelios).
Niveis de ruido moi baixos, ruidos case imperceptibles e tenues. A respiración sosegada, unha cova illada e sen ruido.
De 10 a 20 dB (15 decibelios)
Son niveis de ruido moi baixos. Susurros, pisadas.
De 20 a 30 dB (25 decibelios).
O nivel de ruido é baixo. O ruido existente nunha biblioteca ou calquera recinto con xente en silencio, cuartos baleiros e illados do exterior, as follas con vento pouco intenso no campo.
De 30 dB a 40 dB (35 decibelios).
O nivel de ruido é moderado. Unha conversa a volume normal, unha habitación con pouca actividade, un día tranquilo no campo, a oleaxe moderada do mar, unha área residencial tranquila.
De 40 dB a 50 dB (45 decibelios).
O nivel de ruido é normal. Unha sala con xente, unha oficina, o ruido que fai un electrodoméstico pouco silencioso, unha rúa pouco transitada, un frigorífico.
De 50 dB a 60 dB (55 decibelios).
O nivel de ruido é un pouco elevado. Algúns electrodomésticos como aspiradores ou batedoras non moi ruidosos, unha concentración de xente na rúa, unha oficina con moita actividade, tráfico dunha rúa transitada, unha televisión a volume medio.
De 60 dB a 70 dB (65 decibelios).
O nivel de ruido é elevado. Grupo de xente conversando con volume de voz forte, un restaurante ateigado, un teléfono sonando preto do oído.
De 70 dB a 80 dB (75 decibelios).
O nivel de ruido é moi elevado. A partir dos 75 decibelios o ruido comeza a causar danos. Unha discusión a berros, tráfico dunha cidade, electrodomésticos moi ruidosos, unha moto ruidosa a pouca distancia, o interior dun avión.
De 80 dB a 90 dB (85 decibelios).
O ruido é daniño en exposicións prolongadas. O paso dun tren, maquinaria de fábrica, as sereas dos bombeiros, unha manifestación ruidosa.
De 90 dB a 100 dB (95 decibelios).
É un nivel de ruido que causa molestias e resulta daniño de forma continuada. Unha serea dos bombeiros a pouca distancia, os cláxones dos vehículos nun atasco.
De 100 dB a 120 dB (110 decibelios).
É un nivel de risco. Un martelo neumático (taladro) a pouca distancia, o interior dunha discoteca, un concerto con volume excesivo, petardos, estadios deportivos en momentos decisivos, un avión despegando, una carreira de fórmula un.
Más de 120 decibelios.
Percíbese dor e existe o risco de perder a audición. O ruido do despegue dun avión a menos de 25 metros, unha explosión intensa.
180 dB
A erupción do volcán Krakatoa a 160 km de distancia. O despegue dunha nave espacial.
.jfif)
. A kalimba (tamén coñecida como sanza ou mbira) é un instrumento musical idiófono, de son doce, e extendido por todo o continente africano.
Tócase principalmente en ceremonias relixiosas e en reunións sociais. Ten o seu maior arraigo en Zimbabue e Mozambique ao sureste de África, onde é considerada un instrumento nacional.
Consiste nun conxunto de láminas de metal nun taboleiro de madeira que se presionan e se soltan cos polgares para producir melodías e acompañamentos.
Tamén ten dous pequenos buratos na parte posterior que poden ser tapados o deixados libres para crear efectos no son.
. O djembé é un instrumento de percusión da familia dos membranófonos. Orixinouse entre Malí e Guinea.
Golpear a pel preto do centro produce notas máis graves e preto do bordo tons máis agudos.
Están feitos con base de madeira e parche de pel de animal.
É un dos primeiros membranófonos que existiu no mundo.
. O sitar é un instrumento tradicional da India e Pakistán, de corda pulsada orixinario da India semellante á guitarra, o laúde ou o banxo pero co mastro máis grande. Identifícase polo seu son metalizado.
Está fabricado cunha madeira moi dura e está composto por unha caixa de resonancia feita a partir dunha cabaza.
O son é producido pola vibración do aire soprado a través dun pequeno burato aberto ao final de cada tubo.
Está formado por unha caixa redonda de metal cuberta cunha pel tensa como a dun tambor, unida a un mastro longo e estreito de catro a nove cordas.
. O didyeridú é un instrumento aerófono empregado polos pobos orixinarios de Australia. Pertence á familia das trompetas.
Foi creado a partir de troncos de árbores de gran grosor. Ao limpar o tronco obtense un tubo longo que se fai sonar facendo vibrar os beizos nun dos seus extremos. Esta vibración é amplificada polas paredes do tubo e xera o seu característico son.
O seu son característico pode servir para a meditación e axudar ao estado de relaxación profunda.
Actividades:
AS AGRUPACIÓNS VOCAIS
TIPOS DE MELODÍAS
ABACADA
PROFESIÓNS RELACIONADAS COA MÚSICA
É esencial ter habilidades musicais para traballar como profesional da música.
Algunhas das profesións relacionadas co mundo da música son:
Compositor ou compositora
O compositor ou compositora crea música orixinal, xa sexa para cancións, películas, anuncios ou videoxogos. Pode compoñer a música ou a música e a letra se se trata dunha canción.
Moitos compositores e compositoras traballan en colaboración con outros artistas, o que lles permite expandir as súas oportunidades laborais.
Produtor ou produtora musical
Os productores musicais supervisan a gravación e producción de música. O seu traballo inclúe seleccionar cancións, traballar con artistas no estudo e mesturar sons. Co aumento da produción musical independente, a demanda de produtores e produtoras medrou.
Intérprete
O músico intérprete pode ser cantante, instrumentista e interpretar só ou en agrupacións. Pode facelo en vivo, gravar nun estudo, e ata participar en bandas sonoras de películas. Moitos músicos intérpretes traballan de maneira independente.
Docente de Música
Os docentes de Música son esenciais para a formación das novas xeracións de músicos. Son profesionais que forman a alumnas e alumnos na teoría e na práctica musical.
Os docentes de Música poden traballar en escolas, academias de Música ou conservatorios. A educación musical é cada vez máis importante, polo que moitos músicos se adican tamén ao ensino. Os docentes de música transmiten coñecementos musicais e educan para o desenvolvemento da musicalidade nas persoas.
Musicoterapeuta
Profesional que traballa con música para mellorar o benestar emocional, físico, cognitivo ou social en pacientes de todas as idades con problemas variados como lesións cerebrais, saúde mental ou discapacidades físicas.
