Practica la LECTURA DE NOTAS
Screenshots
BAILAMOS
Para aprender máis sobre Música Para aprender a tocar instrumentos
A partir de 4 anos A partir de 8 anos
Música clásica Música moderna
Música jazz Música tradicional
Preme na imaxe para informarte:
Parabéns a todas e a todos os galegas neste prezado día!.
Hoxe festexamos que temos unha lingua propia que é rica nas súas formas de fala, no léxico e na súa expresión.
Hoxe sentimos o orgullo de pertencer a esta terra máxica, diversa e única.
Luisa Villalta, homenaxeada este ano, formou un grupo musical no que interpretaba como violinista.
Este grupo, chamado "Escaino" era un cuarteto con tamén un percusionista, un frautista e un clarinetista.
No ano 1980 a imaxe do grupo era a seguinte:
De esquerda a dereita: Luisa Villalta (violín), Juan Fernán Bello (percusión), Paulino Pereiro (frauta traveseira) e Luis Pereiro (clarinete).
Así sonaba esta agrupación instrumental interpretando "A denosiña".
VIVA GALICIA!.
Experimenta melodías e ritmos con instrumentos virtuais online. Es quen de tocar algunha canción coñecida ou de crear un ritmo ou unha melodía propia?.
VOZ (IDEAS PARA A MÁQUINA 6º CURSO)
Un curso máis o Conservatorio Profesional de Música de A Coruña realizará unhas xornadas de portas abertas para que todos aqueles nenos e nenas que queirades, podades asistir aos ensaios das agrupacións do centro e, despois, solicitar asistir a unha clase individual de dous instrumentos que elixades.
Animádevos con esta oportunidade musical!.
SEMENTEIRA-Fuxan os ventos
A canción 'Sementeira' de Fuxan Os Ventos, grupo destacado na música folk galega, é unha oda á preservación da cultura e as tradicións.
A través da metáfora da sementeira, a letra fala de plantar e cultivar elementos esenciais para o crecemento dunha comunidade: a infancia, a sabiduría dos maiores e a música como forma de expresión e redención.
O "meniño rebuldeiro" simboliza a nova xeración que debe medrar pegada á súa lingua e cultura, mentras que “o vello que dea consellos” representa a transmisión de coñecementos e tradicións dos anciáns aos novos. O 'cantar de redención' é unha chamada á esperanza e ao renacemento cultural, suxerindo que a música pode ser un vehículo para transformar a desolación nun novo amencer.
A canción remata co ciclo da vida e a morte onde o narrador pide descansar en paz unha vez que remate a súa sementeira deixando un legado para as futuras xeracións nun contexto de loita e supervivencia.
'Sementeira' é un testemuño da importancia de manter vivas as raíces culturais e a identidade dun pobo.
O PUNTO (repaso)
O punto é un signo musical de prolongación que se sitúa á dereita dunha figura ou dun silencio para aumentar a súa duración a metade do valor da figura ou do silencio que o leva.
A LIGADURA DE UNIÓN
A ligadura de unión é un signo musical de prolongación que, ao situarse en notas co mesmo son, prolonga a duración desas notas sumando os seus valores. Lemos a primeira nota e alongámola todo o tempo que dura a ligadura de unión.
Lectura 1
Lectura 2
Lectura 3
Lectura con corchea e silencio de corchea
O CALDEIRÓN
O caldeirón é un signo musical de prolongación que, ao situarse sobre unha figura ou silencio, suspende temporalmente o pulso da música e prolonga a duración desa figura ou silencio tanto como se desexe.
A NOTA RE AGUDA (re´). Repaso.
A nota re´ atópase na cuarta liña do pentagrama. Obsérvaa e practica o re´con punto nas seguintes lecturas:
Lectura con re´con punto, ligadura de unión e caldeirón
Hoxe despedímonos do segundo trimestre deste curso cun concurso de preguntas no que entrou todo o que levamos aprendido desde setembro.
Os que máis contidos lembraron foron os gañadores do primeiro, do segundo e do terceiro posto, e recibiron cadansúa recompensa.
Lembrade repasar porque en calquera momento pode caer outra actividade deste tipo.
A BATERÍA PRÁCTICA DA BATERÍA BAILE
O BLUES
O blues é un estilo musical que naceu nos Estados Unidos de América durante o século XIX, coas cancións que a xente escrava procedente do oeste de África interpretaba para facer máis amenas as duras xornadas de traballo no campo.
Historia do blues. As súas orixes
Practica:
A RADIO
A radio é un medio de comunicación que naceu a finais do século XIX, pero que empezou a funcionar de maneira regular na década de 1920.
Coa chegada de internet, algunhas emisoras pasaron a emitir pola rede e moitas ofrecen servizos de radio "á carta" que permiten seleccionar os contidos e descargalos en arquivos chamados podcasts.
Nos programas de radio empréganse diferentes recursos sonoros:
. Sintonía: é a música que identifica un programa e que soa ao comezo e ao final deste.
. Cortina: é música de curta duración que separa as diferentes seccións dentro dun mesmo programa.
. Indicativo ou golpe de efecto: son efectos sonoros que chaman a atención do oínte e reforzan ou intensifican o momento de falar.
ESCOITA A RADIO AQUÍ
E AQUÍ.
A NOTA MI´
A nota mi agudo (mi´) colócase no cuarto espazo do pentagrama.
COMPÁS 6/8
O compás de 6/8 consta de 6 corcheas repartidas en dous tempos musicais. Polo tanto, cada tempo ten tres corcheas. Así, o 6/8 é un compás binario (porque ten dous tempos) e de subdvisión ternaria (porque cada tempo se subdivide en tres partes).
A figura de tempo é a negra con punto e a figura de compás a branca con punto.
O primeiro tempo do compás é forte e o segundo débil. Márcase o primeiro abaixo e o segundo arriba.
Ritmo en 6/8
Escritura 6/8
Frase melódica en 6/8
Como ves, o primeiro tempo do primeiro compás ocúpano as tres corcheas mi fa sol e o segundo tempo outras tres, fa mi re. No segundo compás emprégase, en cambio, unha negra con punto (que equivale a tres corcheas) para rechear o segundo tempo.
Escoita como sona unha melodía en compás de 6/8:
LECTURAS RÍTMICAS CON BAQUETAS
(lembra alternar as mans e rebotar logo de cada toque)
1
2
3
4
5
6
7
LOS PICAPIEDRA
Primeira parte
SOL DO DO´ LA SOL DO
SOL FA MI MI FA SOL DO RE MI
SOL DO DO´LA SOL DO
SOL FA MI MI FA SOL DO RE DO
Segunda parte
SI MI DO´SI SI LA LA SI LA
LA RE SI LA LA SOL SOL LA SOL
Parte final
SOL DO DO´LA SOL DO
SOL FA MI MI FA SOL DO RE
MI FA SOL DO RE
MI FA SOL DO´RE´DO
CREACIÓN DE RITMOS
A MÚSICA ELECTRÓNICA
A música electrónica xurdiu a finais do século XIX en Europa. Durante o século XX estendeuse á música popular, e deu lugar a estilos como o house, o dance, o tecno ou o trance.
é un tipo de música creada por medio do uso de diferentes instrumentos electrónicos que inclúen os sintetizadores, empregadores ou ordenadores. Unha música relacionada coa innovación tecnolóxica.
Caracterízase principalmente por:
- Producir sons utilizando aparellos electrónicos como o sintetizador, o sampler ou ordenadores.
- Utilizar instrumentos musicais electrónicos e tecnoloxía.
- Permitir incluir modificacións de voz e ritmos de fondo.
Os instrumentos electrófonos utilizan a electricidade para emitir ou modificar o son. Poden ser de dous tipos:
- Os que producen o son de maneira convencional pero que o amplifican grazas á enerxía eléctrica, como a guitarra eléctrica ou o baixo eléctrico.
- Os que xeran o son grazas á electricidade, como o sintetizador, un instrumento capaz de crear novos timbres, modificar o timbre dos instrumentos coñecidos e incluso mesturalos.
Dentro dos instrumentos electrónicos podemos mencionar os seguintes:
- O teclado (tamén chamado órgano eléctrico)
- Guitarra eléctrica
- Baixo eléctrico
- Batería eléctrica
E máquinas como:
- Tornamesa (utilizada por los DJ’s)
- Caixa de ritmos
- Ordenador
Outros instrumentos adaptáronse para funcionar como un instrumento eléctrico, como o saxofón eléctrico e a trompeta eléctrica.
COMENTARIO DE PARTITURA
Para comentar unha partitura imos redactando cada paso dos que se indican a continuación, describindo coas nosas palabras o que sabemos dos diferentes elementos que aparecen.
1º Tipo de compás: Esta partitura/este fragmento musical, esta melodía... está nun compás de 2/4, 3/4, 4/4, 6/8...
2º Número de compases (contando as repeticións): Ten tantos compases.
3º Figuras: a figura de menor duración é... e a de maior duración é...
4º Notas: a nota máis grave é .... e a máis aguda é....
5º Tempo: Débese interpretar allegro, andante, moderato...
6º Intensidade: a música comeza piano e no cuarto compás cambia a forte. Finalmente, volve a sonar piano ata o final.
Podes practicar comentando os seguintes fragmentos musicais:
1
2
A ORQUESTRA. PERCUSIÓN
A sección de percusión na orquestra é variable e depende de cada obra.
Algúns dos instrumentos máis frecuentes son: CAIXA, TIMBAIS, TRIÁNGULO, MARIMBA, PRATO, BOMBO, CAMPÁS TUBULARES, GONG.
SIGNOS DE REPETICIÓN
Ademais dos signos que xa coñeces, existen outras formas de indicar repeticións da música nas partituras:
• Da Capo («desde a cabeza» en italiano) indica que a música se repite desde o principio.
• Da Capo al Fine («desde a cabeza ata a fin» en italiano) utilízase para repetir a música desde o principio ata onde se encontra a palabra Fine.
AS ALTERACIÓNS
As alteracións son signos que modifican a altura da nota que as leva (fana soar máis aguda ou máis grave) ou déixana como estaba. Aumentan ou diminúen 1 semitón.
- Díese/Sostenido (#). Altera un semitón ascendente a altura da nota que a leva.
- Bemol (♭) . Altera un semitón descendente a altura da nota que o leva.
- Becadro (♮) . Anula o efecto da díese e do bemol. É dicir, se unha nota ten díese ou bemol, e despois aparece con becadro, a nota é natural; ou sexa, como se non levase nada. Unha nota con becadro é igual a unha nota non alterada.
No piano as teclas brancas pertencen a notas naturais e entre elas hay un ton. As teclas negras pertenen a notas alteradas; dunha negra a unha branca hai un semitón. Entre o conxunto de notas das teclas brancas e as das teclas negras obtemos moita máis variedade de sons.
As alteracións poden ser:
- Propias: Cando están na armadura da partitura (entre a clave e o indicador do compás). IMPORTANTE: Estas alteracións afectan ás notas que as levan ao longo de toda a peza. - Accidentais: Cando están colocadas nas notas de maneira individual. Afectan a esa nota ao longo de todo o compás. - De precaución: Van entre parénteses para lembrar que a nova situación da nota.
Como podes ver, no 3º compás hai un fa# e no 4º a alteración de precaución lémbranos que o fa xa non está alterado.
Aquí vemos que na armadura hai un si bemol e no 3º compás un bemol que nos indica que ese si segue sendo bemol.
As alteracións poden ser:
- Propias: Cando están na armadura da partitura (entre a clave e o indicador do compás). IMPORTANTE: Estas alteracións afectan ás notas que as levan ao longo de toda a peza. - Accidentais: Cando están colocadas nas notas de maneira individual. Afectan a esa nota ao longo de todo o compás. - De precaución: Van entre parénteses para lembrar que a nova situación da nota.
Como podes ver, no 3º compás hai un fa# e no 4º a alteración de precaución lémbranos que o fa xa non está alterado.
Aquí vemos que na armadura hai un si bemol e no 3º compás un bemol que nos indica que ese si segue sendo bemol.
A díese e o bemol tamén se poden indicar ao comezo do pentagrama; nese caso afecta a todas as notas do mesmo nome que haxa na partitura.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
APÚNTATE A TOCAR UN INSTRUMENTO
Traducir este blog
