A POSTURA
A postura é a distribución dos compoñentes do corpo no espazo, que proporciona o mantemento dunha posición corporal óptima. O obxectivo da postura é manter o equilibrio do corpo. A postura de cada persoa depende da súa constitución, sexo e idade.
O CONTROL DA POSTURA
O control da nosa postura é o resultado de coordinar a información sensitiva, a actividade muscular, o movemento articular e a memoria.
O CENTRO DE GRAVIDADE E A POSTURA
O centro de gravidade é o punto onde se concentra todo el peso do corpo.No centro de gravidade equilíbranse todas as partes do corpo.A postura non é algo fixo, senón que varía a medida que a persoa medra porque varía a proporción entre cabeza, tronco e extremidades.
A ERGONOMÍA E AS ARTES ESCÉNICAS
Mecánica corporal: Normas que fan que o aparato locomotor funcione de maneira correcta en coordinación co sistema nervioso.Hixiene postural: Trata de previr e correxir posturas e movementos feitos de xeito incorrecta, tanto en actividades do día a día como en actividades profesionais.
Mecánica corporal: Normas que fan que o aparato locomotor funcione de maneira correcta en coordinación co sistema nervioso.
Hixiene postural: Trata de previr e correxir posturas e movementos feitos de xeito incorrecta, tanto en actividades do día a día como en actividades profesionais.
HÁBITOS POSTURAIS NA DANZA
Unha postura axeitada na danza conséguese mantendo erguidos os bloques de peso do corpo uns sobre outros de xeito natural. Os bloques de peso son: cabeza, tronco, pelve, cadeira, pernas e pés.A cabeza debe estar erguida, co mentón paralelo ao chan e o pescozo estirado en prolongación da columna vertebral.O tronco e as cadeiras deben estar aliñados verticalmente para estirar ben a columna, para permitir unha respiración normal e cómoda.A posición da pelve debe ser centrada, de maneira que a cadeira permita que as costas manteñan as súas curvaturas naturais. Cando as pernas estean rectas, os xeonllos deben posicionarse directamente entre a cadeira e o pé. No caso de flexionar o xeonllo cara adiante, debe manterse constante a aliñación cadeira-pés de xeito que o corpo permaneza erguido.Cando se está parado, o peso corporal debe proxectarse sobre os pés. Cando se está en movemento, a proxección pode variar, pero se debe manter a aliñación da parte superior do corpo, desde as cadeiras ata a cabeza.
A TEATRALIDADEA teatralidade é a calidade do teatro que fai referencia ao conxunto de signos e de sensacións construidas dentro dunha escena a partir dun argumento que xa foi escrito.
CARACTERÍSTICAS DA TEATRALIDADE
1. Fai que o espectador vibre ao mesmo tempo que o fan os actores.2. Permite ao espectador vivir unha escena con drama, reflexión, crítica, divirtíndose e emocionándose.3. Pretende conmover as emocións dos espectadores.
ESTRUTURA DUNHA OBRA DE TEATROA maioría das obras de teatro divídense en tres actos, cada un coa súa propia función e propósito.O primero acto emprégase para presentar os personaxes, establécese o escenario da situación inicial e introdúcese o conflito que impulsará a trama. O segundo acto desenvolve o conflito e aumenta a tensión dramática, levando os personaxes a enfrontar desafíos e complicacións.Finalmente, no terceiro acto resólvese o conflito e conclúe a historia.
VOCABULARIOO acto: É a división principal dunha obra de teatro, semellante aos capítulos nunha novela. Unha obra de teatro pode ter un ou varios actos.A escena: Cada acto componse de escenas con situacións que se desenvolven nun mesmo lugar e tempo.O diálogo: É a conversa entre os personaxes da obra e é a forma na que se desenvolve a trama.O monólogo: É o discurso que un personaxe pronuncia en solitario, sen interactuar con outros personaxes.O aparte: É unha frase que un personaxe di en voz baixa, que non escoitan os demais personaxes, e que serve para revelar os seus pensamientos ou sentimentos ao público.As acotacións: Son as indicacións que o autor ou autora dá sobre a puesta en escena, como a descrición dos personajes, o vestiario ou a iluminación.A exposición: É a información que se dá ao público ao comezo da obra para situalo na trama e presentar os personaxes.O nó: É o punto da obra no que se desenvolve a trama principal e se chega ao punto de máxima tensión.O clímax: É o punto de máxima tensión da trama da obra.O desenlace: É a resolución da trama e o final da obra.
A TEATRALIDADE
A teatralidade é a calidade do teatro que fai referencia ao conxunto de signos e de sensacións construidas dentro dunha escena a partir dun argumento que xa foi escrito.
CARACTERÍSTICAS DA TEATRALIDADE
1. Fai que o espectador vibre ao mesmo tempo que o fan os actores.
2. Permite ao espectador vivir unha escena con drama, reflexión, crítica, divirtíndose e emocionándose.
3. Pretende conmover as emocións dos espectadores.
ESTRUTURA DUNHA OBRA DE TEATRO
A maioría das obras de teatro divídense en tres actos, cada un coa súa propia función e propósito.
O primero acto emprégase para presentar os personaxes, establécese o escenario da situación inicial e introdúcese o conflito que impulsará a trama.
O segundo acto desenvolve o conflito e aumenta a tensión dramática, levando os personaxes a enfrontar desafíos e complicacións.
Finalmente, no terceiro acto resólvese o conflito e conclúe a historia.
VOCABULARIO
O acto: É a división principal dunha obra de teatro, semellante aos capítulos nunha novela. Unha obra de teatro pode ter un ou varios actos.
A escena: Cada acto componse de escenas con situacións que se desenvolven nun mesmo lugar e tempo.
O diálogo: É a conversa entre os personaxes da obra e é a forma na que se desenvolve a trama.
O monólogo: É o discurso que un personaxe pronuncia en solitario, sen interactuar con outros personaxes.
O aparte: É unha frase que un personaxe di en voz baixa, que non escoitan os demais personaxes, e que serve para revelar os seus pensamientos ou sentimentos ao público.
As acotacións: Son as indicacións que o autor ou autora dá sobre a puesta en escena, como a descrición dos personajes, o vestiario ou a iluminación.
A exposición: É a información que se dá ao público ao comezo da obra para situalo na trama e presentar os personaxes.
O nó: É o punto da obra no que se desenvolve a trama principal e se chega ao punto de máxima tensión.
O clímax: É o punto de máxima tensión da trama da obra.
O desenlace: É a resolución da trama e o final da obra.
